ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ‘ਚ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਨਾਲ ਘੁਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ? ਰਿਸਰਚ ‘ਚ ਹੋਇਆ ਖ਼ੁਲਾਸਾ
ਭਾਰਤੀ ਰਸੋਈਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਪੈਕ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਫ਼ੋਇਲ ਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਪੈਕ ਕਰਨ ਲਈ ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਦਾ ਹੀ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫ਼ੋਇਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾ ਕੇ ਖਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਟ੍ਰੈਂਡ ਚੱਲ ਪਿਆ ਹੈ।
ਭਾਰਤੀ ਰਸੋਈਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਪੈਕ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਫ਼ੋਇਲ ਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਮ ਗੱਲ ਹੈ। ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਪੈਕ ਕਰਨ ਲਈ ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਦਾ ਹੀ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫ਼ੋਇਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾ ਕੇ ਖਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਟ੍ਰੈਂਡ ਚੱਲ ਪਿਆ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਕਾਉਣ ਨਾਲ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਵੀ ਉਸ ਖਾਣੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਘੁਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ‘ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਕੈਮੀਕਲ ਸਾਇੰਸ’ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਇੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਰਿਸਰਚ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੰਭੀਰ ਨਤੀਜਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਖੋਜ ਮੁਤਾਬਕ ਜਦੋਂ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਫ਼ੋਇਲ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਧਾਤੂ ਛੁੱਟ ਕੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੌਂਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਟਮਾਟਰ, ਸਿਰਕਾ, ਨਿੰਬੂ ਜਾਂ ਸਾਈਟ੍ਰਿਕ ਐਸਿਡ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲਣ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਲੋਕ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਫ਼ੋਇਲ ਵਿੱਚ ਆਲੂਆਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਸਾਲੇ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬੇਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣੇ-ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਆਓ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਵਿਗਿਆਨਕ ਰਿਸਰਚ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੀ-ਕੀ ਗੱਲਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈਆਂ ਹਨ।
ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਇਹ ਵਿਗਿਆਨਕ ਰਿਸਰਚ?
ਇਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰਿਸਰਚ ਨੂੰ “Risk Assessment of Using Aluminum Foil in Food Preparation” ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਖੋਜ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਯੂਏਈ (UAE) ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਕੈਮੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਖੋਜ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਨਾਲ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਰਿਸਰਚਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਸਾਈਟ੍ਰਿਕ ਐਸਿਡ, ਟਮਾਟਰ, ਸਿਰਕਾ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਇੱਕ ਮੀਟ ਸੌਸ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੌਸ ਉਬਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਫ਼ੋਇਲ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਦੇ ਵਜ਼ਨ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਧਾਤੂ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਚੈੱਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਖਾਣੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਿੰਨਾ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈਬ ‘ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਰਿਸਰਚ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਕਲੀਨਿਕਲ ਟ੍ਰਾਇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ਰਿਸਰਚ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕਿਹੜੇ ਤੱਥ ਆਏ ਸਾਹਮਣੇ?
ਖੋਜ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਕਿ ਹਰ ਇੱਕ ਟੈਸਟ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਦਾ ਵਜ਼ਨ ਲਗਾਤਾਰ ਘੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਖੱਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕੈਮੀਕਲ ਰਿਐਕਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਘੱਟ ਹੋ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਅੰਕੜਿਆਂ ‘ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹਲਕੇ ਟਮਾਟਰ ਅਤੇ ਸਾਈਟ੍ਰਿਕ ਐਸਿਡ ਵਾਲੀ ਸੌਸ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ 22.8 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 75.4 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਹੀ, ਜਦੋਂ ਸੌਸ ਵਿੱਚ ਸਾਈਟ੍ਰਿਕ ਐਸਿਡ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਹੋਰ ਵਧ ਕੇ 40 ਤੋਂ 132 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਇਹ ਰਿਸਰਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਖੱਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਾਹਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਟਮਾਟਰ ਦਾ ਰਸ ਮਿਲਾਉਣ ਨਾਲ ਖਾਣੇ ਦਾ ਪੀਐਚ (pH) ਲੈਵਲ 6.9 ਤੋਂ ਘਟ ਕੇ 4.9 ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਸਾਈਟ੍ਰਿਕ ਐਸਿਡ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਸਿਰਕੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦਾ ਰਿਸਾਅ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧ ਗਿਆ। ਸਿਰਕੇ ਵਾਲੀ ਸੌਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਗਭਗ 465 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਈਟ੍ਰਿਕ ਐਸਿਡ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ। ਤੇਜ਼ਾਬੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਉੱਚ ਤਾਪਮਾਨ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਫ਼ੋਇਲ ਵਿੱਚੋਂ ਧਾਤੂ ਦੇ ਰਿਸਾਅ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਓਵਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਹੈ ਖ਼ਤਰਾ
ਜਦੋਂ ਓਵਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸੌਸ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟ ਕੇ ਪਕਾਇਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਲੈਵਲ ਲਗਭਗ 361 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਓਵਨ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤਕਰੀਬਨ 90 ਮਿੰਟ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦੀ ਕਿੰਨੀ ਮਾਤਰਾ ਸਿਹਤ ਲਈ ਹੈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ?
ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਬਾਲਗ ਇਨਸਾਨ ਪ੍ਰਤੀ ਹਫ਼ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਵਜ਼ਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ 2 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦਾ ਸੇਵਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਕੁੱਲ ਵਜ਼ਨ 68 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਪੂਰੇ ਹਫ਼ਤੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੀਮਾ 136 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸਿਰਕਾ ਜਾਂ ਦੂਜੀਆਂ ਖੱਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਾ ਕੇ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਕਾਉਣ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਸਿੱਧਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਵਾਧੂ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਲਗਾਤਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਸਿਹਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਗੜ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਲੋਕ ਵਰਤਣ ਖ਼ਾਸ ਸਾਵਧਾਨੀ
- ਕ੍ਰੋਨਿਕ ਕਿਡਨੀ ਡਿਜ਼ੀਜ਼ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਦੇ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਬੀਮਾਰੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਫ਼ੋਇਲ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਖਾਣ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
- ਡਾਇਲਸਿਸ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼: ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਡਾਇਲਸਿਸ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦੇ ਇੰਟੇਕ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
- ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਸ਼ੂ: ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਨਵਜੰਮੇ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘੱਟ ਵਜ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦੇ ਮਾੜੇ ਅਸਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੈਂਸਿਟਿਵ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਚਾਅ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਇਹ ਗੱਲਾਂ
- ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਫ਼ੋਇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੀ ਇੱਕਮਾਤਰ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਖਾਣੇ ਨੂੰ ਪਕਾਉਣਾ ਹੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਫ਼ੋਇਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਹਿਲਾਂ ਬਟਰ ਪੇਪਰ ਜ਼ਰੂਰ ਲਗਾ ਦਿਓ।
- ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੈਂਡਵਿਚ ਨੂੰ ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਨੋਰਮਲ ਪੇਪਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬੈਸਟ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
- ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਸਾਰ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਗਰਮਾ-ਗਰਮ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਫ਼ੋਇਲ ਵਿੱਚ ਪੈਕ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚੋ। ਜਦੋਂ ਰੋਟੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਠੰਢੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਵਿੱਚ ਪੈਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
- ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਖੱਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਫ਼ੋਇਲ ਪੇਪਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਕਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜਾਂ ਰੈਗੂਲਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਤੋਂ ਬਚੋ।


